Είστε εδώ

Γιατί η Μέρκελ «κάνει πλάτες» στην Τουρκία

Του Φαίδωνα Κυριακίδη

Μετά τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του οποίου η αναθεωρητική πολιτική δικαίως τον έχουν κάνει τον πιο αντιπαθή ξένο ηγέτη στην Ελλάδα, τη δεύτερη θέση αναμφίβολα κατέχει η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ.

Η ελληνική κοινή γνώμη της καταλογίζει- όχι άδικα- τεράστια μεροληψία υπέρ της Τουρκίας, άρνηση να επιβληθούν κυρώσεις στο καθεστώς Ερντογάν για την πειρατική του πολιτική, προσπάθεια επίλυσης των διαφορών στην ανατολική Μεσόγειο με απευθείας διάλογο Ελλάδας- Τουρκίας (χωρίς απαραίτητα την εμπλοκή της ΕΕ, μέλη της οποίας είναι η Ελλάδα και η Κύπρος) και γενικότερα μια φιλοτουρκική στάση, η οποία (λόγω του μεγέθους της Γερμανίας και του πολιτικού εκτοπίσματος της ιδίας της Μέρκελ) επηρεάζει και πολλές άλλες χώρες μέσα στην ΕΕ, αλλά και τις τελικές αποφάσεις της Ένωσης τις περισσότερες φορές.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Θέλετε να τα ξέρετε όλα για την Ευρώπη; - Πατήστε ΕΔΩ για like στη σελίδα του EUROLETTER στο facebook

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ωστόσο, τα πράγματα στην πολιτική, λίγες φορές είναι όπως φαίνονται. Το πρόβλημα δεν είναι εν προκειμένω μια -λογικά ανεξήγητη- φιλοτουρκική στάση της Γερμανίας και ειδικότερα της Μέρκελ.

Το πρόβλημα είναι να αντιληφθούμε τους πραγματικούς λόγους της στάσης που κρατά η Γερμανία και η επί 16ετία καγκελάριός της. Οι λόγοι αυτοί δεν είναι ούτε ιστορικοί (δεν «μας μισούν από παλιά οι Γερμανοί»…), ούτε συναισθηματικοί (δεν έχει η ηγέτις της Γερμανίας κάποιου είδους συναισθηματική σχέση με τον Ερντογάν, ενώ αντίθετα «δεν πάει» τους Έλληνες πολιτικούς.

Οι πραγματικοί λόγοι που εξηγούν τη γερμανική στάση, έχουν να κάνουν με τα συμφέροντα της ίδιας της Γερμανίας.

Οι λόγοι είναι πρωτίστως οικονομικοί.

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: Το διμερές εμπόριο Ελλάδος- Γερμανίας είναι περίπου 7 δισ ευρώ ετησίως. Το διμερές εμπόριο Τουρκίας- Γερμανίας είναι πάνω από 52 δισ ευρώ. Πάνω από 80.000 (ολογράφως: ογδόντα χιλιάδες) είναι οι γερμανικές επιχειρήσεις (μικρές, μεσαίες και μεγάλες) που εξαρτούν την επιβίωση κι ανάπτυξή τους από το διμερές εμπόριο με την Τουρκία.

Ας κάνουμε έναν πρόχειρο υπολογισμό: Εάν υποθέσουμε ότι κάθε μια από αυτές τις εταιρείες απασχολεί κατά μέσο όρο 5 εργαζομένους (είναι ασφαλώς πολύ περισσότεροι, αλλά ας μείνουμε στην υπόθεσή μας) τότε μιλάμε για περίπου 400.000 θέσει εργασίας.

Ποιος Γερμανός πολιτικός ηγέτης θα έθετε σε κίνδυνο 400.000 θέσεις εργασίας, για να μην κατηγορηθεί από τους Έλληνες ως… φιλότουρκος;

Ας κάνουμε μια ακόμα υπόθεση: Ότι εμείς, η Ελλάδα, έχουμε σημαντικούς εμπορικούς δεσμούς με το Αζερμπαϊτζάν, αλλά στη σύγκρουση γύρω από το Ναγκόρνο Καραμπάχ είμαστε με την Αρμενία. Ποιος Έλληνας πρωθυπουργός θα θυσίαζε χιλιάδες θέσεις εργασίας, θα καταδίκαζε τόνους προϊόντων και πλήθος υπηρεσιών να πάνε στο βρόντο, μόνο και μόνο για να υποστηρίξει αυτό που η Ελλάδα (και η Αρμενία στο παράδειγμά μας) θεωρούν ότι είναι το δίκαιο;

Ποιος Έλληνας επιχειρηματίας θα δεχόταν να κλείσει την επιχείρησή του, μόνο και μόνο για να στηρίξει τα δίκαια της Αρμενίας και να πλήξει το Αζερμπαϊτζάν, όπου καταλήγουν τα προϊόντα του;

Συμπέρασμα: Η Άγκελα Μέρκελ ούτε φιλότουρκη είναι, ούτε τους Έλληνες αντιπαθεί. Είναι καγκελάριος της Γερμανίας, κι εξυπηρετεί ως οφείλει τις θέσεις εργασίας των Γερμανών πολιτών και τα συμφέροντα της γερμανικής οικονομίας.

Ας καταλάβουμε όλοι μας, ότι πληρώνουμε τον διαχρονικό μας έρωτα με το δημόσιο, τη μείωση μέχρις εξαφανίσεως της ελληνικής παραγωγικής μηχανής, αλλά και το μέγεθός μας ως χώρα και ως πληθυσμός, σε σχέση με την Τουρκία.

Από αυτή την οπτική αν δούμε τα πράγματα, τότε θα καταλάβουμε ότι η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης προς τη Γερμανία στο πλαίσιο της ΕΕ είναι η καλύτερη δυνατή με βάση τον ρεαλισμό.-