Είστε εδώ

Πώς ο Εμανουέλ Μακρόν εξελίσσεται σε παγκόσμιο ηγέτη

Του Διαμαντή Σεϊτανίδη

Είναι πλέον κοινή παραδοχή ότι ο τομέας της εξωτερικής πολιτικής είναι αυτός στον οποίο πραγματικά μεγαλουργεί ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Εκεί έχει καταφέρει να φιλοτεχνήσει για τον εαυτό του τα χαρακτηριστικά ενός ηγέτη παγκοσμίου βεληνεκούς.

Οι ιδέες του αλλά και η εκφορά του λόγου του έχουν κάνει πολλούς -όχι πάντα φίλους της Γαλλίας- να παραδεχθούν το εκτόπισμά του, κι άλλους, ακόμα και Γερμανούς, να θεωρούν ότι δεν μπορεί να συγκριθεί με την πιο δωρική, κοφτή και λιτή στο λόγο, Άγκελα Μέρκελ.

Στο ίδιο κλίμα κινούνται και πολλοί Ρώσοι διαμορφωτές πολιτικής, που περισσότερο τον παρακολουθούν για την ευγλωτία, τις ιδέες και την πειθώ του σε διεθνή ζητήματα, παρά για τα ανοίγματά του προς τη Μόσχα.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Θέλετε να τα ξέρετε όλα για την Ευρώπη; - Πατήστε ΕΔΩ για like στη σελίδα του EUROLETTER στο facebook

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Αυτός ο παγκόσμιος θαυμασμός επανήλθε στην επικαιρότητα προ ημερών, όταν ο Μακρόν έδωσε μια συνέντευξη- ποταμό 12.000 λέξεων στο Le Grand Continent, μια περιοδική έκδοση ενός σημαντικού γαλλικού think tank. Άλλωστε η Γαλλία πάντοτε είχε βαρύνοντα λόγο στα διεθνή ζητήματα, ο οποίος προκύπτει τόσο από το μέγεθός της όσο και από μια διπλή της ιδιότητα: Είναι η τέταρτη πυρηνική δύναμη στον κόσμο (μετά τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και το Ηνωμένο Βασίλειο) και επίσης είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ.

Φυσικά σε αυτή την πολυετή εκστρατεία, ο Μακρόν έχει συναντήσει εμπόδια και έχει αναγκαστεί σε υποχωρήσεις. Το δόγμα του για «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης έχει ως τώρα δείξει τα περιορισμένα όρια μέσα στα οποία μπορεί να κινηθεί το κοινό ευρωπαϊκό εγχείρημα, χωρίς τη συμπόρευση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Οι δεσμεύσεις που ανέλαβε η Γαλλία είναι πολύ φιλόδοξες και ως τώρα δεν κατάφερε να πείσει τις ΗΠΑ να συνεργαστούν μαζί της για τα μεγάλα ζητήματα: Την κοινή στάση απέναντι στο Ιράν, την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, την εμπορική συνεργασία ή την αντιμετώπιση του κορονοϊού», δήλωσε η Τάρα Βάρμα, επικεφαλής του γραφείου για τις εξωτερικές σχέσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Παρίσι.

Από την άλλη, είναι καθοριστικό να συνυπολογίσει κανείς ότι στο Λευκό Οίκο βρέθηκε τα προηγούμενα χρόνια ο Ντόναλντ Τραμπ, ένας πρόεδρος που επεδίωξε φορτικά και με επιμονή την απόσυρση των ΗΠΑ από διεθνείς Οργανισμούς αλλά και από δυο συμφωνίες- κλειδιά: Τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα και τη Συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν.

Με τον Τζο Μπάιντεν στο Λευκό Οίκο, ο Μακρόν θα έχει -όπως ελπίζει- έναν πολύτιμο σύμμαχο στο στρατηγικό του σχέδιο για τις διατλαντικές σχέσεις, οπότε τα μεγάλα θέματα που χρόνιζαν τώρα θα ξαναμπούν σε τροχιά διευθέτησης.

Παίρνει κεφάλι στην Ευρώπη

Στο ευρωπαϊκό πεδίο ο Εμανουέλ Μακρόν πιστώνεται σαφώς τη στρατηγικού τύπου μεταβολή της γερμανικής θέσης υπέρ της αμοιβαιοποίησης του χρέους, καθώς εκτιμάται ότι ο Γάλλος ηγέτης έπεισε τη Γερμανίδα καγκελάριο για τη χρησιμότητα αυτής της αλλαγής στάσης του Βερολίνου.

Παράλληλα ο Μακρόν σπρώχνει την Ευρώπη προς μια πρωτογενή σχέση με την Κίνα, μακριά από το δίπολο Ουάσιγκτον- Πεκίνου, αλλά πετυχαίνει να συνδέσει σε μεγάλο βαθμό τις εμπορικές συμφωνίες της γηραιάς ηπείρου με το σεβασμό των Αρχών που θέσπισε η Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, εντάσσοντας δυναμικά την προστασία του περιβάλλοντος στις εμπορικές συναλλαγές.

Στη γειτονιά μας, ο Εμανουέλ Μακρόν έχει κρατήσει εξαρχής μια απολύτως ανελαστική στάση απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις, αρνούμενος να μπει σε ανατολίτικου τύπου «παζάρια» με την Άγκυρα και προκαλώντας τη μήνι του Ερντογάν. Αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο πρώτης γραμμής του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην προσπάθεια επιβολής του Διεθνούς Δικαίου και των κανόνων καλής γειτονίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ασφαλώς υπάρχουν και πεδία της διεθνούς σκηνής που η Γαλλία δεν καταφέρνει να επιβάλει τις απόψεις της. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα του Ναγκόρνο Καραμπάχ και της υποστήριξης του στρατιωτικού ηγέτη Χαλίφα Χαφτάρ στον λιβυκό εμφύλιο.

Ωστόσο ουδείς, πλέον, αμφιβάλλει ότι ο Εμανουέλ Μακρόν έχει στρατηγικό σχέδιο για την ανάδειξη της Γαλλίας σε καθοριστικό παίκτη στη διεθνή σκακιέρα, διατυπώνει στρατηγικά δόγματα με «γωνίες» που ασφαλώς δημιουργούν αντιδράσεις, αλλά έτσι πιέζει τη διεθνή κοινότητα να κινηθεί προς το μέρος του. Κάνει, δηλαδή, ό,τι κάνουν οι ηγέτες παγκόσμιου βεληνεκούς.-