Είστε εδώ

Τέλος εποχής: Νέος πρωθυπουργός στο Ισραήλ- Τελειώνει η 12ετής ηγεμονία Νετανιάχου

Το ισραηλινό αραβικό κόμμα Ράαμ του ισλαμιστή Μανσούρ Αμπάς, επισημοποίησε χθες το βράδυ τη στήριξή του στον σχηματισμό ενός κυβερνητικού συνασπισμού κατά του Βενιαμίν Νετανιάχου, αίροντας έτσι ένα από τα τελευταία εμπόδια για τον σχηματισμό κυβέρνησης στο Ισραήλ.

Ο Αμπάς "υπέγραψε τη συμφωνία συνασπισμού για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης ενότητας", ανέφερε σε ανακοίνωσή του το γραφείο του ηγέτη της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ, ο οποίος ανακοίνωσε λίγο αργότερα στον πρόεδρο της χώρας ότι έχει την απαιτούμενη στήριξη για να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση. Αυτό σημαίνει ότι σταματάει η 12ετής παραμονή στην πρωθπουργία του Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός του κράτους και ο πρώτος που γεννήθηκε μετά την ανακήρυξη του κράτους του Ισραήλ (Η ανακήρυξη έγινε το 1948 και ο Νετανιάχου γεννήθηκε το 1949).

Ποιος είναι ο Βενιαμίν Νετανιάχου

Γράφει ο Διαμαντής Σεϊτανίδης

Η πορεία κάθε πολιτικού ηγέτη προς την κορυφή, πάντα είναι μια συναρπαστική ιστορία. Ωστόσο, λίγοι είναι οι πολιτικοί πρώτης σειράς που έχουν τη θυελλώδη πορεία και τα σκαμπανεβάσματα του Βενιαμίν (Μπέντζαμιν) Νετανιάχου, πρωθυπουργού του Ισραήλ. Επί περίπου δυόμιση δεκαετίες ισορροπεί πάνω στο τεντωμένο σκοινί της πολιτικής ζωής της χώρας του, έχοντας αποδειχθεί ταυτόχρονα δεινός ισορροπιστής και αδίστακτος μαχητής.

Ο Νετανιάχου γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ το 1949, κι ως τώρα είναι ο μοναδικός πρωθυπουργός που γεννήθηκε μετά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ (1948). Στα 14 του μετανάστευσε με την οικογένειά του στις ΗΠΑ, ενώ ο αδελφός του Γιονάταν, σκοτώθηκε στην «επιχείρηση Έντεμπε» (1976). Σπούδασε αρχιτεκτονική στο ΜΙΤ και Πολιτικές Επιστήμες στο Χάρβαντ. Το 1982 διορίστηκε στην πρεσβεία του Ισραήλ στην Ουάσιγκτον και το 1984 έγινε πρεσβευτής της χώρας του στον ΟΗΕ.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Θέλετε να τα ξέρετε όλα για την Ευρώπη; - Πατήστε ΕΔΩ για like στη σελίδα του EUROLETTER στο facebook

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Το 1988 εκλέγεται στην Κνεσέτ και μετέχει στις κυβερνήσεις Σαμίρ. Το 1992 το κεντροδεξιό κόμμα Λικούντ χάνει τις εκλογές, ο Σαμίρ παραιτείται και στην ηγεσία του εκλέγεται ο Νετανιάχου. Το 1996 κόντρα σε όλες τις προβλέψεις ο «Μπίμπι», όπως είναι το λαϊκό του προσωνύμιο, κερδίζει τις εκλογές νικώντας τον Σιμόν Πέρες και γίνεται πρωθυπουργός ως το 1999. Τότε έχασε από τον Εχούντ Μπάρακ, κυρίως λόγω των υποθέσεων διαφθοράς που έπληξαν την κυβέρνησή του, της αποτυχίας εφαρμογής των Συμφωνιών του Όσλο και των κακών σχέσεών του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον. Το 2002 ο πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν κερδίζει τον Νετανιάχου στην κούρσα για την προεδρία του Λικούντ, αλλά τον ορίζει υπουργό Οικονομικών. Πρώην πρωθυπουργός και πρώην αρχηγός του κόμματός του, ο Νετανιάχου έμοιαζε, πια, σαν απόμαχος της πολιτικής.

Ο Σαρόν όμως είχε γεράσει και το 2005 παραιτήθηκε από την προεδρία του Λικούντ, οπότε ο «απόμαχος» Νετανιάχου στα 56 του επανεκλέγεται αρχηγός. Ως το 2009 παραμένει αρχηγός της αντιπολίτευσης, αλλά τότε πετυχαίνει τη διενέργεια εκλογών. Χρησιμοποίησε ευρέως για πρώτη φορά το διαδίκτυο και έρχεται δεύτερος. Με μια σειρά επιδέξιων χειρισμών φτιάχνει κυβέρνηση συνεργασίας με τους Εργατικούς του Μπάρακ, κι έτσι ο Νετανιάχου επιστρέφει στην πρωθυπουργία.

Από τότε μέχρι φέτος παραμένει στην πρωθυπουργία πάντοτε με κυβερνήσεις συνεργασίας (λόγω απλής αναλογικής) που δείχνουν τις πολιτικές του ικανότητες. Σχημάτισε κυβερνήσεις μετά από εκλογές το 2013, το 2015 και το 2019.

Μετά τις φετινές κάλπες, όμως, η πολυετής παραμονή του στην εξουσία τελειώνει: Οι αντίπαλοί του έμαθαν τις μεθόδους του, κι η συμφωνία του κεντροαριστερού Γιαΐρ Λαπίντ με τον ακροδεξιό Ναφτάλι Μπένετ σήμανε το τέλος της πρωθυπουργίας Νετανιάχου. Μένει να φανεί αν αυτό είναι το τέλος της δημόσιας παρουσίας για τον πολιτικά «εφτάψυχο» Μπίμπι…