Είστε εδώ

Το ποτήρι της ευρωπαϊκής ανάκαμψης

Το γαλλογερμανικό σχέδιο ανάκαμψης, που με λίγες αλλαγές έγινε η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη διάσωση της οικονομίας της Ευρώπης με συνολικά πάνω από €1,2 τρισ. για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης του κορονοϊού έδωσε στους ηγέτες της ΕΕ την ευκαιρία να υπογραμμίσουν την αξία της συγκυρίας. Από κει κι ύστερα τα αρμόδια όργανα της Ένωσης ανέλαβαν να μετατρέψουν αυτή τη μεγάλη στιγμή για την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ένα λεπτομερές σχέδιο που με την υποστήριξη των 27 κρατών-μελών θα γίνει πράξη

Η επικεφαλής της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν χώρισε σε δύο μέρη την εισηγητική της πρόταση: έναν ανανεωμένο προϋπολογισμό της ΕΕ για το 2021-27 που γεμίζει την τρύπα από το Brexit των €10 δισ. ετησίως, καθώς και ένα σχέδιο ανάκαμψης που θα απομακρύνει τις ευρωπαϊκές οικονομίες από αυτό που προβλέπεται να είναι η χειρότερη κατάρρευση μετά τη Μεγάλη Ύφεση του 1930. Ένα μεγάλο μέρος των δαπανών προορίζονται για την ευρωπαϊκή πράσινη συμφωνία, προ-κορονοϊού σχέδιο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, καθώς και για την ενίσχυση της ψηφιακής τεχνολογίας και της έρευνας.

Η κατ' αρχήν αποδοχή του σχεδίου στην Ένωση, βρήκε ερείσματα στο πνεύμα αλληλεγγύης που μπορεί να πει κανείς ότι διατρανώθηκε στο διάστημα της πανδημίας, στην πάντοτε ανοιχτή προοπτική της δημοσιονομικής ένωσης και στην πρακτική δυσκολία κάθε ενδεχόμενης «συνωμοσίας» λόγω της υποχρεωτικής εξ αποστάσεως και μη αυτοπρόσωπης επαφής και διαπραγμάτευσης, εν μέσω πανδημίας. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, γεγονός παραμένει πως οι γαλλογερμανικές προτάσεις βρήκαν προς τα έξω στρογγυλεμένες χωρίς πολλά περιθώρια αμφισβήτησης στο εσωτερικό των δύο χωρών που τις διατύπωσαν.

Κάποιοι μίλησαν για τον κίνδυνο το πολύ συγκεκριμένο αρχικό σχέδιο, περνώντας μέσα από τον κυκεώνα των διαπραγματεύσεων να καταλήξει ως ένα «ανακατεμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο», που καθένας θα βλέπει από τη δική του οπτική «ζηλεύοντας» τα δώρα των άλλων, έχοντας παράπονα ή ανησυχώντας για το ποιος πληρώνει –και πόσο δίκαια- το μεγαλύτερο μέρος του λογαριασμού.

Αυτό περίπου συμβαίνει έως τώρα. Ευρωπαϊκός Βορράς, Ευρωπαϊκός νότος, ανατολική και δυτική Ευρώπη δεν βλέπουν τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, πάνω από το συγκεκριμένο, υπάρχει η αδήριτη ανάγκη για αλληλεγγύη και για διάσωση της ευρωπαϊκής οικονομίας ως όλον. Δεν μπορεί η αναλογία δανείων- επιδοτήσεων ή ο ρόλος του πολυετούς προϋπολογισμού (σημαντικά θέματα, χωρίς αμφιβολία) να υπερισχύσουν την ανάγκης η Ευρώπη να εμφανιστεί ενωμένη κι αποφασισμένη.

Οι αισιόδοξοι λένε ότι με κάποιες μικροαλλαγές, τελικά θα φτάσουμε στην περίφημη συμφωνία. Οι απαισιόδοξοι, ότι ακόμα κι αν το πετύχουμε, το τραύμα στην εικόνα της Ευρώπης θα είναι πολύ χειρότερο των ωφελημάτων.

Σημασία δεν έχει εάν το ποτήρι είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Σημασία έχει οι Ευρωπαίοι να πιούμε νερό από αυτό.-