Είστε εδώ

Δεν έχει καμία ελπίδα η «Αριστερά της τζιμινιέρας»

του Διαμαντή Σεϊτανίδη

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις. Πόσο μάλλον, δυο εικόνες! Ας τις δούμε ξεχωριστά: Η πρώτη είναι ο Αλέξης Τσίπρας που κάνει δηλώσεις έχοντας δίπλα του τον Στέφανο Τζουμάκα. Σαν να λέμε «φρέσκα πρόσωπα» του 21ου αιώνα… Σε μια περίοδο λοιπόν που ο βασικός του πολιτικός αντίπαλος προηγείται -είτε ως πρόσωπο στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός, είτε ως κόμμα στην πρόθεση ψήφου- χωρίς αμφιβολία κατά πολύ, ο Αλέξης Τσίπρας, μαζί στο κάδρο με τον Στέφανο Τζουμάκα, κατηγορεί τον Μητσοτάκη ότι «στηρίζει τα συμφέροντα των πολυεθνικών». Κάντε το εικόνα, και μετά ας απαντήσει καθένας και καθεμιά: Σε ποιους πραγματικά απευθύνεται αυτή η εικόνα; Τι πραγματικά προσδοκά ο ΣΥΡΙΖΑ -και κυρίως ο Αλέξης Τσίπρας- από αυτή την εικόνα;

Δεύτερη εικόνα: Απεργία, λέει, χθες, για το «αντεργατικό» νομοσχέδιο που, δήθεν, «καταργεί το οκτάωρο». Μάλιστα. Ευκαιρία για τους πολλούς να κάτσουν σπίτι, για τους λίγους (όπως έδειξαν οι σχετικές φωτογραφίες) να επιδοθούν στο προσφιλές άθλημα της επαναστατικής γυμναστικής: «Σηκώνουν τα πανό και ξεκινάνε…» όπως λέει το ρετρό τραγουδάκι άλλων εποχών… «Εργάτες, υποστήριξη ζητάνε…» γιατί «πάγωσε η τζιμινιέρα»…

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Θέλετε να τα ξέρετε όλα για την Ευρώπη; - Πατήστε ΕΔΩ για like στη σελίδα του EUROLETTER στο facebook

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Καταλαβαίνω πολύ καλά ότι η κομματική ζωή πολλές φορές προκαλεί ιδρυματισμό σε όσους μετέχουν σε αυτή, και τους κάνει να νομίζουν ότι οι κομματικές επιδιώξεις και ο τρόπος που σκέπτονται οι κομματάνθρωποι (όλων των κομμάτων) είναι ο τρόπος που σκέπτεται η κοινωνία. Σε αυτή τη «λούμπα» φαίνεται ότι έχει πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, ελπίζω όχι ακόμα ο ίδιος ο Τσίπρας.

Ας αναρωτηθούν εκεί, στην Κουμουνδούρου: Μπορεί η νέα γενιά της χώρας μας, που μετέχει ενεργά, αν όχι πρωταγωνιστικά, στην ψηφιακή επανάσταση των ημερών μας, να πεισθεί από τέτοιου είδους πολιτικά απολιθωμένες εικόνες; Από την απεργία με τις μολότοφ; Με το ξύλο στους δρόμους; Με την ένταση και τα παλιομοδίτικα συνθήματα περί «πολυεθνικών», τα οποία φωνάζουν με στεντόρεια φωνή τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή του κόμματος που ως κυβέρνηση, πούλησε σε ισχυρούς ιδιώτες με πολυεθνική παρουσία, σειρά κρατικών δραστηριοτήτων

Είναι προφανές ότι ο κομματικός οργανισμός του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει «διαβάσει» τη σύγχρονη εποχή. Ούτε τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην ελληνική κοινωνία μετά από δέκα χρόνια μνημονίων και διάψευσης προσδοκιών, αλλά και δυο χρόνια κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Αλλά ο Τσίπρας; Ο Τσίπρας, που τον Αύγουστο του 2015 δεν δίστασε να ξεφορτωθεί εν μια νυκτί το μισό του κόμμα για να προσαρμοστεί στη σκληρή πραγματικότητα και να διατηρήσει την πολιτική του κυριαρχία; Σήμερα, είναι δυνατόν ο Τσίπρας, η μόνη ελπίδα υπό τις παρούσες συνθήκες για την αριστερά στην Ελλάδα, να κάνει δηλώσεις δίπλα στον Τζουμάκα, και να εγκλωβίζεται στη λογική της «τζιμινιέρας»; Καμία ελπίδα, λοιπόν, για την ελληνική Αριστερά;

Πηγή: Political