Είστε εδώ

Η οικονομία, μεγάλο χαρτί στα χέρια του Μητσοτάκη

Του Διαμαντή Σεϊτανίδη

Άλλο ένα ρεκόρ, ίσως παγκόσμιο, έχει κατακτήσει εδώ και μερικές μέρες η χώρα μας. Μια οικονομία που καταγράφει ύφεση 8,2%, βλέπει έναν από τους κορυφαίους οίκους αξιολόγησης, την Standard & Poor’s να της δίνει θετικό outlook (πράγμα που σημαίνει ότι στο επόμενο έτος αναμένεται νέα αναβάθμιση). Κοντά σε αυτό έρχεται η πώληση ελληνικών τίτλων 30ετίας «εν ριπή οφθαλμού», δηλαδή επενδυτές εκτιμούν ότι έτσι όπως διαμορφώνονται τα πράγματα στην οικονομία μας, θα είναι σε θέση να πάρουν τα κεφάλαιά τους πίσω σε 30 χρόνια. Αν αυτό δεν είναι έμπρακτη εμπιστοσύνη στην οικονομία μας, τότε οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Για να μην αναφερθούμε -κι ενώ ακόμα η πανδημία είναι εδώ, με μεγάλο κομμάτι της οικονομίας κλειστό- στην αύξηση των καταθέσεων, στην ενίσχυση της βιομηχανικής παραγωγής και του οικονομικού κλίματος, στην πρωτοφανή μείωση του κόστους δανεισμού κλπ…

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει δημιουργήσει προσδοκίες μέσα κι έξω από τη χώρα. Πολιτικά, αυτό σημαίνει ότι για να διαψευσθούν χρειάζεται να περάσει ένα χρονικό διάστημα χωρίς οι προσδοκίες να πραγματοποιηθούν (ή να φανεί καθαρά ότι επίκειται η πραγμάτωσή τους). Με δεδομένο ότι μένουν μόλις δυο χρόνια έως την ολοκλήρωση της θητείας της, με όρους πολιτικής και οικονομικής κανονικότητας δεν υπάρχει ο χρόνος για την όποια διάψευση των προσδοκιών. Επίσης, το άνοιγμα της οικονομίας θα συνοδευθεί όπως οι πάντες εκτιμούν με το «τίναγμα του ελατηρίου», οι δε πολιτικές δυνάμεις απλώς θα διαφωνούν για το αν το τίναγμα θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο ή όχι. Αυτή η αντιπαράθεση, όμως, δεν αλλάζει το πολιτικό σκηνικό.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Θέλετε να τα ξέρετε όλα για την Ευρώπη; - Πατήστε ΕΔΩ για like στη σελίδα του EUROLETTER στο facebook

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Άλλο, όμως, είναι το πολιτικό- εκλογικό όπλο του Μητσοτάκη, στην οικονομία. Με εμπεδωμένη την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του και την κυβέρνησή του από δυνάμεις και πολίτες εντός κι εκτός χώρας, ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του γνωρίζουν καλά ότι οι εκλογείς ψηφίζουν πάντα με βάση όσα ένας πολιτικός υπόσχεται ότι ΘΑ κάνει. Όχι με όσα ήδη έχει κάνει. Αυτά τα τελευταία, ασφαλώς είναι μια απόδειξη της αξιοπιστίας του, μικρής ή μεγάλης. Αλλά το «έκανα», δεν εξασφαλίζει εκλογική επικράτηση. Μόνο το «δείτε τι έκανα, για να πειστείτε ότι θα κάνω όσα υπόσχομαι». Αυτό, ναι.

Ο Μητσοτάκης έχει ήδη δείξει το οικονομικό διακύβευμα της δεύτερης θητείας που θα διεκδικήσει στις κάλπες: Πρώτον, ολοκλήρωση της αξιοποίησης του Ταμείου Ανάκαμψης για την αλλαγή του οικονομικού και παραγωγικού υποδείγματος της χώρας, με έμφαση στην ψηφιακή και την πράσινη οικονομία. Και δεύτερον, ομαλή μετάβαση -με στηρίξεις- από το σημερινό στο μελλοντικό μοντέλο.

Όσο οι αντίπαλοί του δεν βρίσκουν ένα οικονομικό αφήγημα, που να προλάβουν να το «ντύσουν» με κάποιου είδους αξιοπιστία, οι επόμενες εκλογές θα είναι ως προς το αποτέλεσμα, από τις πιο βαρετές της μεταπολίτευσης. Εκτός, φυσικά, από τη «γοητεία του απρόοπτου», όπως έλεγε ο μακαρίτης ο Προυντόν…

political